Bir kurşun kalem hayal et. Sarı-siyah şeritlerden oluşan, henüz ucu bile açılmamış, mis gibi ağaç kokan bir kalem.
7 yaşındasın yine, bu kez bilincinle. İlk kez eline
aldığından herhalde, heyecandan hemen bir şeyler karalamak istiyorsun. Ucunu
açmak için acele edip, her saniye gereğinden fazla keskinleştiriyorsun.
Galeyanla başladığın ilk harfin yarısında geliyor ilk hayal kırıklığın. Tekrar
başa dönüyorsun, yana yakıla kalemtıraş arıyorsun.
13 oldun bugün, sarı-siyah kalemin hala seninle, çok
nadir kullanıyorsun. Çünkü bir sürü kalemin olmuş üzerine; tükenmediğini
söyleyip biteninden tut, kıpkırmızı yazanına kadar, hepsi senin olmuş. Arada
bir sınıf arkadaşların beğeniyor eski kalemini, paylaşmamak için dört
dönüyorsun. Senin çünkü, senin, senin, senin, sen.
18 oldun bugün, kalemin ufaldı. Sarı rengi soldukça
beyaza yaklaştı, siyahı soyuldukça daha da garibanlaştı. Ucu zaten sürekli
kırılıp seni yarı yolda bırakmıştı. Sen de kalan düzlükleri sırtındaki kitap
dolu çantalarla koşmaktan yorulmuştun. Her soluklanma durağında bir kitabını
bırakır oldun. Yük azaldıkça yerle temasın azaldı, söz uçtu, yazı başka evlerde
kaldı.
22 oldun bugün. Tükenmez
denilenlerle dolu bir kalemkutu mezarlığın var artık. Arada eline alıp, hohlaya
hohlaya tekrar deniyorsun şansını. Kimi utanıp çalışıyor, kiminin kalbi içine
kaçmış, topu artık dönemiyor. Sen de zaten beş dakika kullanıp geri gömeceksin
mezarlığına, umurunda değil. Hiç silgi kullanmazdın, hala kullanmıyorsun. Yeni
kağıt gibisi var mı?
26 oldun bugün. Kalemin kaybolalı yıllar oldu, zaten
aramıyordun da. Artık kalem de kullanmıyorsun, kağıt da. Bulabildiğin en büyük
ve en boş duvarları gözlerinle dolduruyorsun. Söz uçmuyor artık eskisi gibi,
sanırım o da yorgun.
29 oldun bugün. Güneşten kaçmıyorsun artık, huzur
buluyorsun. Işık gözünü kör etmiyor artık, sadece yoruyor. Sen de haliyle
miktarını kendin ayarlıyorsun. Karanlıkla barıştın, sırdaşın oldu artık. Eşin
dostun mesafeydi, mesafeyle pekleşti, pekleştikçe seyreldi, seyreldikçe
sıkılaştı. Sanırım bir şeyler yazasın var, yine gözlerinle kalem arıyorsun.
Gece kaybolmayacak, yazarken kırılmayacak, özen gösterdikçe rengi solmayacak.
1-5-24
Istanbul
